Rola maślanu i błonnika w fizjologii jelit
Kwas masłowy (maślan) to krótkołańcuchowy kwas tłuszczowy (SCFA), który stanowi podstawowe źródło energii dla komórek nabłonka jelitowego, zwanych kolonocytami. Maślan sodu (sól sodowa kwasu masłowego) pełni kluczowe funkcje metaboliczne: wspiera regenerację i proliferację komórek jelit, wzmacnia barierę jelitową, wykazuje działanie przeciwzapalne.[1]
Błonnik pokarmowy natomiast to złożona grupa substancji roślinnych, które nie są trawione przez enzymy ludzkie, ale stanowią substrat dla fermentacji bakteryjnej w jelicie grubym. Proces ten prowadzi do wytwarzania krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych, w tym wspomnianego maślanu. Inaczej mówiąc, błonnik jest prekursorem, a kwas masłowy produktem końcowym tej przemiany.
Relacja między nimi jest zatem przyczynowo-skutkowa: obecność odpowiednich rodzajów błonnika w diecie umożliwia bakteriom jelitowym produkcję maślanu w warunkach fizjologicznych, co wspiera zdrowe jelita bez potrzeby zewnętrznej interwencji.
Maślan sodu w mikropeletkach - Trec Sodium Butyrate 500
Do postępowania dietetycznego w stanach:
- choroby czynnościowej jelit tj. zespół jelita nadwrażliwego, zaparcia, bóle brzucha, wzdęcie brzucha
- ostre biegunki różnego pochodzenia
- nieswoiste choroby zapalne jelit
- choroba uchyłkowa
- zaburzenia składu mikrobioty jelitowej m.in. w trakcie i po antybiotykoterapii
Dieta bogata w błonnik jako źródło endogennego maślanu
Fermentacja błonnika przez mikroflorę jelitową to naturalny proces, w którym bakterie probiotyczne rozkładają niestrawione węglowodany na krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe (SCFA). Efektywność tego procesu zależy jednak od kilku czynników: rodzaju spożywanego błonnika, składu mikrobioty, stanu jelit oraz ogólnej podaży energetycznej organizmu.[2]
Osoby o zróżnicowanej florze bakteryjnej i regularnie spożywające produkty bogate w błonnik, takie jak warzywa, owoce, czy nasiona roślin strączkowych, mogą efektywnie produkować maślan endogennie, czyli wewnątrz organizmu. To idealne rozwiązanie, ponieważ naturalnie produkowany maślan działa lokalnie, dokładnie tam, gdzie jest potrzebny, czyli od razu w komórkach jelitowych.
Naturalna produkcja maślanu wymaga nie tylko dostarczenia błonnika, ale również obecności odpowiednich szczepów bakterii zdolnych do jego syntezy. Brak błonnika w diecie, intensywna antybiotykoterapia czy zaburzenia mikrobioty mogą ograniczać ten proces.
Rodzaje błonnika a produkcja SCFA
Nie każdy rodzaj błonnika jest równie efektywny w produkcji kwasów tłuszczowych. Błonnik rozpuszczalny, obecny m.in. w nasionach roślin strączkowych, jest bardziej podatny na fermentację i lepiej wspiera produkcję SCFA, w tym maślanu. Jego struktura umożliwia bakteriom jelitowym łatwiejszy dostęp i efektywniejszą przemianę.
Błonnik nierozpuszczalny, obecny np. skórkach warzyw, ma inne funkcje – poprawia pasaż jelitowy, zwiększa objętość stolca i wspiera regularność wypróżnień, a jego potencjał fermentacyjny jest nieco niższy.[3] Do tej kategorii należy również skrobia oporna fermentowana w jelicie grubym.
Zróżnicowanie źródeł błonnika pokarmowego w diecie zwiększa szanse na optymalne wsparcie mikrobioty, funkcjonowanie kolonocytów i ich regenerację, co przekłada się na lepszą dostępność maślanu w jelitach.
Ograniczenia praktyczne diety wysokobłonnikowej
Choć dieta bogata w błonnik jest fundamentem zdrowych jelit, w praktyce napotyka na szereg ograniczeń. Wiele osób nie spożywa zalecanej dziennej porcji błonnika – głównie ze względu na styl życia, monotonię diety czy brak dostępu do świeżych produktów roślinnych.
Ponadto gwałtowne zwiększenie spożycia błonnika u osób nieprzyzwyczajonych może wywoływać pewne skutki uboczne i prowadzić do dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego takich jak wzdęcia, bóle brzucha, czy dyskomfort jelitowy. Mikrobiota potrzebuje czasu na adaptację, a u niektórych osób (szczególnie przy zespole jelita drażliwego czy różnych dolegliwościach jelitowych) tolerancja fermentacyjna może być znacznie obniżona.
W takich sytuacjach próba osiągnięcia odpowiedniego poziomu endogennego maślanu wyłącznie poprzez dietę może być trudna lub wymagać stopniowego wprowadzania zmian.
Suplementacja maślanu – mechanizm i uzasadnienie stosowania
Suplementacja maślanu sodu polega na dostarczeniu gotowego kwasu masłowego bezpośrednio do organizmu, z pominięciem etapu fermentacji. Maślan sodu jest dostępny w różnych formach technologicznych – najczęściej w kapsułkach dojelitowych, które chronią substancję przed degradacją w żołądku.
Takie rozwiązanie pozwala na dostarczenie kontrolowanej dawki maślanu niezależnie od stanu mikrobioty czy ilości spożywanego błonnika. Jest to szczególnie istotne u osób, których organizmy z różnych przyczyn (nietolerancja jelitowa, restrykcyjna dieta, choroby zapalne jelit) nie są w stanie efektywnie wytwarzać maślanu.[4]
Działanie maślanu sodu polega na bezpośrednim wspieraniu komórek nabłonka jelitowego, wzmacnianiu bariery jelitowej, zmniejszaniu stanów zapalnych, zmniejszeniu wzdęć, biegunek, zaparć.[5] Badania wskazują, że dzięki właściwościom przeciwzapalnym maślan sodu ma korzystny wpływ na regenerację błony śluzowej i może wspierać komfort jelitowy w niektórych schorzeniach takich jak choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego.[6]
Biodostępność i miejsce działania maślanu
Kluczowym zagadnieniem w kontekście przyjmowania maślanu sodu jest jego stabilność w przewodzie pokarmowym. Kwas masłowy w czystej postaci jest lotny i łatwo wchłaniany już w górnych partiach układu pokarmowego, co zmniejsza jego dostępność dla komórek jelitowych w okrężnicy.
Dlatego nowoczesne preparaty wykorzystują technologie ochronne, takie jak mikrokapsułkowanie o przedłużonym uwalnianiu, aby zapewnić uwalnianie maślanu w odpowiednim miejscu. Zwiększa to prawdopodobieństwo, że maślan sodu dotrze do komórek nabłonka jelitowego w jelicie grubym.
Jednak nawet najlepsza forma suplementu ma swoje ograniczenia, ponieważ dostarcza metabolit w sposób punktowy, podczas gdy fermentacja błonnika wspiera produkcję maślanu w sposób ciągły i bardziej fizjologiczny.
Suplementacja jako narzędzie wspierające, nie zastępcze
Warto jasno podkreślić: suplementacja maślanu sodu nie zastępuje diety bogatej w błonnik. Maślan sodu pomaga dostarczyć metabolit w kontrolowanej dawce, ale nie buduje prawidłowej flory bakteryjnej ani nie tworzy różnorodności mikrobioty jelitowej.
Suplement diety może być uzupełnieniem, szczególnie w okresach zwiększonego zapotrzebowania, po antybiotykoterapii, w trakcie adaptacji diety czy u osób z niską tolerancją błonnika. Jest narzędziem, które korzystnie wpływa na stan jelit, ale najlepiej działa w połączeniu ze zdrową, zróżnicowaną dietą.
Maślan vs błonnik – kluczowe różnice funkcjonalne
Oba podejścia różnią się fundamentalnie. Błonnik działa pośrednio – wymaga obecności odpowiednich bakterii jelitowych, czasu fermentacji i odpowiednich warunków. Maślan sodu działa bezpośrednio – dostarcza gotowy metabolit, niezależnie od mikroflory.
Błonnik wspiera równowagę mikrobioty, poprawia pasaż jelitowy, dostarcza składników odżywczych dla bakterii i wspomaga ogólny stan jelit.[7] Maślan sodu koncentruje się na wsparciu komórek nabłonka, regeneracji błony śluzowej i zmniejszeniu stanów zapalnych. Oba mają swoje miejsce w strategii wsparcia prawidłowego funkcjonowania układu pokarmowego.
Przeczytaj również: Zdrowie jelit – jak o nie dbać, jakie suplementy stosować?
Kiedy rozważa się jedno podejście zamiast drugiego
Rozważanie suplementacji maślanem sodu ma sens, gdy:
- dieta jest tymczasowo ograniczona,
- mikrobiota została zaburzona,
- występują objawy sugerujące osłabienie bariery jelitowej.
Maślan wykazuje właściwości przeciwzapalne, dlatego może być przydatnym wsparciem u osób aktywnych fizycznie, które mają podwyższone zapotrzebowanie na regenerację tkanek.
Z kolei dieta bogata w błonnik to fundament długoterminowego zdrowia jelit – buduje odporność, wspiera różnorodność mikrobioty i pozwala organizmowi samodzielnie regulować produkcję metabolitów. Jest to podejście bardziej złożone, ale też bardziej kompleksowe.
Maślan sodu w mikropeletkach - Trec Sodium Butyrate 500
Do postępowania dietetycznego w stanach:
- choroby czynnościowej jelit tj. zespół jelita nadwrażliwego, zaparcia, bóle brzucha, wzdęcie brzucha
- ostre biegunki różnego pochodzenia
- nieswoiste choroby zapalne jelit
- choroba uchyłkowa
- zaburzenia składu mikrobioty jelitowej m.in. w trakcie i po antybiotykoterapii
Podsumowanie – komplementarność zamiast alternatywy
Nie należy stawiać pytania: maślan sodu czy błonnik? Dieta bogata w błonnik pokarmowy to podstawa prawidłowego funkcjonowania jelit, natomiast suplementacja maślanu sodu to narzędzie wspierające w sytuacjach szczególnych takich jak wspomaganie regeneracji błony śluzowej.[8] Oba podejścia służą tej samej osi jelitowej i mogą się uzupełniać, wspierając zdrowie jelit, a na pewno nie konkurują.
Bibliografia:
[1] https://www.termedia.pl/Journal/-98/pdf-36128-10
[2] https://journals.viamedica.pl/forum_leczenia_otylosci/article/view/84653
[3] https://czasopisma.kul.pl/index.php/zns/article/view/14852
[4] https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0022316622166095
[5] https://www.termedia.pl/Journal/-98/pdf-52569-10
[6] https://journals.viamedica.pl/forum_medycyny_rodzinnej/article/view/68100
[7] https://bc.wydawnictwo-tygiel.pl/public/assets/574/Wybrane%20aspekty%20stanu%20zdrowia%20osob%20mieszkajacych%20na%20terenie%20Polski.pdf#page=249
[8] https://www.academia.edu/93220621Role_of_diet_and_nutrition_treatment_methods_in_reducing_the_ailment_of_the_irritable_bowel_syndrome
Spis treści
Najnowsze artykuły
BESTSELLERY
